Nedarim
Daf 2b
שֶׁאֵינִי אוֹכֵל לָךְ שֶׁאֵינִי טוֹעֵם לָךְ. רִבִּי לָֽעְזָר בְּשֵׁם רִבִּי הוֹשַׁעְיָה. תּוֹפְשִׂין אוֹתוֹ מִשֵּׁם יַד לְקָרְבָּן. רִבִּי בּוּן בַּר חִייָה בָּעֵי. אִם אָמַר. לֹא אוֹכַל לָךְ. תּוֹפְסִין אוֹתוֹ מִשֵּׁם יַד לִשְׁבוּעָה. אָמַר רִבִּי יוֹסֵה. 2b אוֹרְחֵיהּ דְּבַר נַשׁ מֵימַר. קָֽנְתָה דְכוּלְכָּה. דִּילְמָא כּוּלְכָּה דְּקָֽנְתָה.
Traduction
– ''Si quelqu’un avise son prochain avoir fait vœu de ne rien manger à lui, ni rien goûter de chez lui, etc.'', est-il dit ensuite. - Même cette simple formule, dit R. Eléazar au nom de R. Oshia, est effective; parce qu’il y a prise pour l’obligation d’un sacrifice. R. Aboun b. Hiya demanda: celui qui dit simplement ''je ne mangerai rien de toi'' (sans jurer), est-il engagé par l’interdit, en raison de l’aptitude au serment? C’est l’habitude des hommes, répondit R. Yossé, de dire: le manche de la cognée, calco'', mais il n’est pas d’usage de dire: la cognée du manche (de même, on n’admet pas l’expression renversée: ''Je ne mangerai rien de toi, je le jure'', qui est nulle).
Pnei Moshe non traduit
אם אמר לא אוכל לך. לחוד ולא אמר שבועה מקודם מהו אם תופסין אותו משום יד לשבועה כמו בקונם:
אורחיה דבר נש מימר קנתה דכולכא. קנתה יד הכלי כמו קתא דסכונא כולכא מין ירק ודרך בן אדם לומר אחוז ביד הירק או שמא הוא אומר בירק היד בתמיה וה''נ דרך לומר שבועה לא אוכל לך או שמא הוא אומר לא אוכל לך שבועה דפשיטא דלאו כלום הוא. וגי' הרשב''א ז''ל בהדיא אורחיה דבר נש למימר שבועה לא אוכל לך דלמא לא אוכל לך שבועה:
מְנוּדֶּה אֲנִי לָךְ. רִבִּי עֲקִיבָה הָיָה חוֹכֵךְ בָּזֶה לְהַחֲמִיר. לוֹסַר אֶת כָּל נְכָסָיו. כְּמַה דְאַתֲּ מַר יָחֳרַם כָּל רְכוּשׁוֹ וְהוּא יִבָּדֵל מִקְּהַל הַגּוֹלָה. מַה עָֽבְדִין לָהּ רַבָּנִן. חוֹמֶר הוּא בְנִידּוּי בֵית דִּין.
Traduction
⁠— ''Si quelqu’un annonce à son prochain vouloir lui être en horreur, il y a lieu en ce cas de pencher vers la sévérité'', dit la Mishna: c.-à-d. R. aqiba était disposé à lui interdire tous les biens, selon ces mots (Esd 10, 8): toute sa fortune sera anathématisée, et il sera séparé de l’assemblée de la captivité. -Est-ce que les autres sages (opposés à R. aqiba) ne tirent pas la même déduction de ce verset? -Selon eux, être repoussé par jugement du tribunal est une sévérité grave, dont on ne tire pas une déduction ultérieure.
Pnei Moshe non traduit
הי' חוכך בזה להחמיר. ומפרש מאי להחמיר לאסור כל נכסיו ליהנות ממנו כדמצינו דלשון נדוי חל על הנכסי' כד''א יחרם כל רכושו בעזרא שגזר עליהם לבא ולהבדל מנשים נכריות וכל אשר לא יבא בעצת הסגנים יחרם כל רכושו:
מה עבדין לה רבנן. להאי קרא:
חומר הוא בנידוי ב''ד. שאני נדוי ב''ד דחמיר ואין למידין ממני:
כְּנִדְרֵי רְשָׁעִים נָדַר בְּנָזִיר וּבְקָרְבָּן וּבִשְׁבוּעָה. שְׁמוּאֵל אָמַר. לִצְדָדִין הִיא מַתְנִיתָא. אוֹ בְנָזִיר אוֹ בְקָרְבָּן אוֹ בִשְׁבוּעָה. רִבִּי זְעִירָה אָמַר. נָזִיר בִּשְׁלָשְׁתָּן. אָמַר רִבִּי אָבִין. מָאן דְּבָעֵי מִיפְתּוֹר הָדָא דְּרִבִּי זְעִירָא כֵינִי. הָיָה לְפָנָיו אֶשְׁכּוֹל אֶחָד וּבָא אַחֵר וְאָמַר. הֲרֵי עָלַי שְׁבוּעָה. הֲרֵי עָלָיו שְׁבוּעָה. וּבָא אַחֵר וְאָמַר. הֲרֵי עָלַי קָרְבָּן. הֲרֵי עָלָיו קָרְבָּן. וּבָא אַחֵר וְאָמַר. הֲרֵי עָלַי שְׁבוּעָה. הֲרֵי עָלָיו שְׁבוּעָה. וּבָא אַחֵר וְאָמַר. מַה שֶׁאָֽמְרוּ שְׁלָשְׁתָּן עָלַי. לֹא נִמְצָא זֶה נוֹדֵר וּבְקָרְבָּן וּבִשְׁבוּעָה.
Traduction
Celui qui s’est engagé dans un vœu, selon les impies, s’astreint par suite au Naziréat, avec obligation finale d’offrir un sacrifice et de subir les conséquences d’un serment inutile''. Par ces mots, dit Samuel, on entend qu’il peut survenir l’une de ces conséquences, ou le Naziréat, ou le sacrifice, ou la faute d’avoir juré en vain (non toutes). R. Zeira dit: le Naziréat entraîne les 3 conséquences. Sur quoi, R. Abin ajoute: si l’on veut justifier l’avis de R. Zeira (non opposé à Samuel), il faut l’expliquer par cette comparaison: Quelqu’un a devant soi une grappe de raisin, et si un homme survenant lui déclare vouloir s’abstenir de cette grappe, il sera Nazir; puis un autre vient déclarer qu’il assume la triple conséquence du vœu (à la manière des impies), de sorte qu’il subira les suites du Naziréat, avec l’obligation d’offrir le sacrifice et la conséquence d’un serment inutile.
Pnei Moshe non traduit
לצדדין היא מתניתא. הא דקאמר בנזיר בקרבן ובשבועה או או קאמר:
או בנזיר. אם אמר כנדרי רשעים הריני נדר בנזיר הוא וכגון שנזיר עובר לפניו כדמוקי לה בבבלי דף ט':
או בקרבן. אם אמר כנדרי רשעים זה עלי נדר בקרבן ואם אמר כנדרי רשעי' שלא אוכל הימנו הוי שבועה:
מאן דבעי מיפתור הדא דר' זעירא כיני. כלומר דר' אבין בא לפרש שלא תאמר דרבי זעירא פליג אדשמואל שאפילו לא אמר אלא כנדרי רשעים לבד נדר בשלשתן הוא הילכך קאמר מי שרוצה לפרש ולהבין דברי ר''ז כן הוא והרי זה דומה למי שהיה לפניו אשכול אחד ובא אחד ואמר הריני נזיר ממנו הרי זה נזיר גרסינן:
ובא אחד ואמר מה שאמרו שלשתן עלי לא נמצא זה נדר בנזיר ובקרבן ובשבועה גרסינן. והכא נמי כן דמיירי שאמר כנדרי רשעים בנזיר ובקרבן ובשבועה הרי עלי כלו' כמו הרשעים שהן נודרין בנזיר ובקרבן ובשבועה וכל אלו עלי והילכך חייב בשלשתן מאחר שהרשעים נוזרין ונודרין בקרבן ונשבעין:
תַּנֵּי. וּכְנִדְבוֹתָם. לֹא אָמַר כְּלוּם. הָדָא אָֽמְרָה שֶׁהָֽרְשָׁעִים מִתְנַדְּבִים. מִכֵּיוָן שֶׁהִתְנַדֵּב אֵין זֶה רָשָׁע. מַתְנִיתָא דְּרִבִּי יוּדָן. דְּתַנֵּי בְשֵׁם רִבִּי יוּדָן. טוֹב אֲשֶׁר לֹא תִדּוֹר מִשְׁתִּדּוֹר וְלֹא תְשַׁלֵּם. טוֹב מִזֶּה וּמִזֶּה שֶׁלֹּא תִדּוֹר. רִבִּי מֵאִיר אוֹמֵר. טוֹב אֲשֶׁר לֹא תִדּוֹר מִשְׁתִּדּוֹר וְלֹא תְשַׁלֵּם. טוֹב מִזֶּה וּמִזֶּה נוֹדֵר וּמְשַׁלֵּם. וְכֵן הוּא אוֹמֵר נִדְרוּ וְשַׁלְּמוּ לֵאלֹהֵיכֶם. כֵּיצַד הוּא עוֹשֶׂה עַל נְדָבָה. מֵבִיא כִשְׂבָּתוֹ לָעֲזָרָה וְאוֹמֵר. הֲרֵי זֶה עוֹלָה. רִבִּי אָבִין אָמַר. רִבִּי יְהוּדָה פָתַח. אִילּוּ הָיִיתָ יוֹדֵעַ שֶׁהַנּוֹדֵר נִקְרָא רָשָׁע נוֹדֵר הָיִיתָ. אָמַר רִבִּי יַנַּאי. מוֹקֵשׁ אָדָם יָלַע קוֹדֶשׁ וְאַחַר נְדָרִים לְבַקֵּר. הִתְחִיל לִנְדּוֹר פִּינַקְסָתוֹ נִפְתַּחַת. דָּבָר אַחֵר. מוֹקֵשׁ אָדָם יָלַע קוֹדֶשׁ וְאַחַר נְדָרִים לְבַקֵּר. אִיחוּר נְדָרִים. אִיחֵר אָדָם אֶת נִדְרוֹ פִּינַקְסָתוֹ נִפְתַּחַת. מִעֲשֶׂה בְאֶחָד שֶׁאָמַר. הֲרֵי עָלַי עוֹלָה. וְשָׁהָא לַהֲבִיאָהּ וְשָֽׁקְעָה סְפִינָתוֹ בַיָּם.
Traduction
On a enseigné: l’expression ''selon leur offrande volontaire'' est sans effet; ceci prouverait qu’il arrive aux impies de promettre des offrandes; pourtant, dès lors que cette promesse a été faite, ce n’est plus un impie. Aussi, notre Mishna (parlant de vœu des impies) exprime l’avis de R. Judan, qui dit (16)Cf. Rabba à Lv ch. 37.: du verset (Qo 5, 4) Mieux vaut pour toi ne pas faire de vœu que d’en faire un et ne pas l’accomplir, on conclut que le meilleur de tout est de ne pas faire de vœux; selon R. Meir, on déduit de ce verset que le meilleur procédé est d’énoncer un vœu, puis de l’accomplir. Ainsi, il est dit (Ps 76, 12): Faites des vœux et acquittez-vous en l’Eternel. Comment faire? (D’où vient que la crainte de négligence énoncée pour le vœu n’existe pas à l’égard d’une promesse de don)? Pour le don, à peine est-on assis au parvis du Temple, que l’on désigne p. ex. telle victime à servir d’holocauste (et il n’y a plus de retard à craindre). R. Abin dit au nom de R. Juda d’avoir recours à cette échappée (s’il s’agit de délier d’un vœu): Si tu avais su que l’énonciateur d’un vœu est appelé impie, l’aurais-tu exprimé? (Non. Donc, renonce et sois dégagé). R. Yanaï (en ce cas) invoquait ce verset (Pr 20, 25): C’est un danger pour l’homme de précipiter (proférer imprudemment) ce qui est sacré et d’examiner les vœux après; or, par ces derniers mots, on entend qu’à la suite des vœux on commence à examiner le registre, pinax, de l’individu (pour scruter ses œuvres), et mieux vaut y renoncer. Selon une autre explication de ce même verset, après le retard d’un vœu, le registre de l’homme sera scruté. Ainsi, il était arrivé à quelqu’un qui avait fait vœu d’offrir un holocauste de tarder à l’apporter; son navire dit naufrage en mer.
Pnei Moshe non traduit
תני וכנדבותם. של רשעים לא אמר כלום שאין הרשעים מתנדבי' וכן הוא בתוספתא פ''ק בהדי' וכדמסי':
הדא אמרה שהרשעי' מתנדבי'. טעמא' מפרש כלומר מדברי זה שמענו שהרשעים מתנדבים שהרי הוא אומר כנדבותם והא לאו כלום הוא דמכיון שהתנדב אין זה רשע שאין דרך הרשעי' להתנדב אלא לנדור שאפי' כשהרשעים אומרים הרי זו עולה הרי זו שלמים דקרינן להנדבה הם אינם עושים לכונת נדבה גמורה אלא לחטא שקדם להם והרי זה כנדר ולפיכך לא אמר כלום:
Nedarim
Daf 3a
משנה: הָאוֹמֵר קוֹנָם קוֹנָח קוֹנָס הֲרֵי אֵילּוּ כִּנּוּיִין לְקָרְבָּן. חֵרֶק חֵרֶךְ חֶרֶף הֲרֵי אֵילּוּ כִּנּוּיִין לְחֵרֶם. נָזִיק נָזִיחַ פָּזִיחַ הֲרֵי אֵילּוּ כִּנּוּיִים לִנְזִירוּת. שְׁבוּתָה שְׁקוּקָה נָדַר בְּמוֹהִי הֲרֵי אֵילּוּ כִּנּוּיִים לִשְׁבוּעָה.
Traduction
Dire à son prochain ''je m’interdis telle jouissance'', en employant soit le mot qonam, soit qonah, soit qonass (19)Ce sont 3 modes différents du même terme corrompu., c’est énoncer un synonyme du terme sacrifice (et de la défense qu’il comporte). Si l’on a exprimé l’interdit par l’un des termes Haraq, ou Harakh, ou Haraf (20)Ce sont les corruptions du mot Harame., on a formulé les synonymes de l’anathème (avec ses conséquences légales). Si l’on a dit Naziq, ou Nazih, ou Pazih, cela équivaut à l’engagement par Naziréat; de même en employant pour l’interdit les mots Shbouta, ou Shqouqa, ainsi que le mot Mohi pour vœu, on s’est servi des synonymes de serment (avec ses suites juridiques).
Pnei Moshe non traduit
מתני' האומר קונם. ככר זה עלי או קונח או קונס בכל לשונות שיאמר מאלו מתפיס הוא בקרבן:
חרק. שאמר ככר זה עלי חרק חרך חרף כאומר ככר זה עלי חרם:
נזיק. אמר הריני נזיק אם אוכל ככר זה נזיח פזיח כאומר הריני נזיר אם אוכל:
שבותה שקוקה. שלא אוכל ככר זה:
נדר במוהי. במוהי כינוי למשה כלומר בשבועה שנשבע משה כדמפרש בגמ' וכל אלו כינויים לשבועה:
כְּנִדְרֵי כְשֵׁירִים לֹא אָמַר כְּלוּם. הָדָא אָֽמְרָה שֶׁהַכְּשֵׁרִים נוֹדְרִין. וּמִכֵּיוָן 3a שֶׁנָּדַר אֵין זֶה כָשֵׁר. מַתְנִיתָא דְּרִבִּי יוּדָה. דְּתַנֵּי בְשֵׁם רִבִּי יוּדָה. חֲסִידִים הָרִאשׁוֹנִים מִתְאַוִּין לְהָבִיא קָרְבַּן חַטָּאת. לֹא הָיָה הַמָּקוֹם מַסְפִּיק בְּיָדָם חֵט וְהָיוּ נוֹדְרִים בְּנָזִיר בִּשְׁבִיל לְהָבִיא קָרְבַּן חַטָּאת. רִבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר. חוֹטְאִים הָיוּ שֶׁהָיוּ נוֹדְרִים בְּנָזִיר. שֶׁנֶּאֱמַר וְכִפֵּר עָלָיו מֵאַשֶׁר חָטָא עַל הַנָּפֶשׁ. חָטָ זֶה עַל נַפְשׁוֹ שֶׁמָּנַע עַצְמוֹ מִן הַיַּיִן. וָאַתְיָא דְשִׁמְעוֹן הַצַּדִּיק כְּרִבִּי שִׁמְעוֹן. דְּתַנֵּי. אָמַר שִׁמְעוֹן הַצַּדִיק. מִיָּמַיי לֹא אָכַלְתִּי אָשָׁם נָזִיר אֶלָּא אֶחָד. פַּעַם אָחַת עָלָה אֵלַי אָדָם אֶחָד מִדָּרוֹם. וּרְאִיתִיו אַדְמוֹנִי עִם יְפֵה עֵינַיִם וְטוֹב רוֹאִי וּקְווּצוֹתָיו מְסוּדָרוֹת תִּילִים תִּילִים. וְאָמַרְתִּי לוֹ. בְּנִי. מַה רָאִיתָ לְהַשְׁחִית אֶת הַשִּׂיעֵר הַנָּאֶה הַזֶּה. וְנָם לִי. רִבִּי. רוֹאֶה הָיִיתִי בְעִירִי וְהָלַכְתִּי לְמַלְאוֹת אֶת הַשָּׁאוּב מַיִם. וְרָאִיתִי אֶת הַבּוּבִּייָה שֶׁלִּי בְּתוֹךְ הַמַּיִם וּפָחַז יִצְרִי עָלַי וּבִיקֵּשׁ לְאַבְּדֵינִי מִן הָעוֹלָם. אָמַרְתִּי לוֹ. רָשָׁע. אַתָּה מְפָחֵז בַּדָּבָר שֶׁאֵינוֹ שֶׁלָּךְ. עָלַי לְהַקְדִּישָׁךְ לַשָּׁמַיִם. וְהִרְכַּנְתִּיו בְּרֹאשִׁי וְאָמַרְתִּי לוֹ. בְּנִי. כְּמוֹתָךְ יִרְבּוּ עוֹשֵׂי רְצוֹן הַמָּקוֹם בְּיִשְׂרָאֵל. עָלֶיךָ הַכָּתוּב אוֹמֵר אִישׁ אוֹ אִשָּׁה כִּי יַפְלִיא לִנְדּוֹר נֶדֶר נָזִיר לְהַזִּיר לַיי֨. רִבִּי מָנָא בָעֵי. לָמָּה לִי כְשִׁמְעוֹן הַצַּדִיק אֲפִילוּ כְרִבִּי שִׁמְעוֹן. לֹא אָכַל שִׁמְעוֹן הַצַּדִיק חַטָּאת חֵלֶב מִיָּמָיו. לֹא אָכַל שִׁמְעוֹן הַצַּדִיק חַטָּאת דָּם מִיָּמָיו. סָבַר שִׁמְעוֹן הַצַּדִיק. בְּנֵי אָדָם מִתּוֹךְ הַקְפָּדָה הֵן נוֹדְרִין. מִכֵּיוָן שֶׁנּוֹדְרִין מִתּוֹךְ הַקְפָּדָה סוֹפוֹ לִתְהוֹת. מִכֵּיוָן שֶׁהוּא תוֹהֵא נַעֲשׂוּ קָרְבְּנוֹתָיו כְּשׁוֹחֵט חוּלִין בָּעֲזָרָה. וְזֶה מִתּוֹךְ יִישׁוּב נָדַר וּפִיו וְלִבּוֹ שָׁוִין.
Traduction
Celui qui dit vouloir adopter le procédé des hommes sans reproche a énoncé une parole vaine''. Ceci prouverait que même les gens prudents émettent des vœux; pourtant, dès qu’un homme fait un vœu, il n’est plus sans reproche. Aussi, notre Mishna (parlant d’offrandes volontaires des gens prudents) émane de R. Juda, puisque l’on a enseigné en son nom: jadis, les gens pieux désiraient offrir le sacrifice de péché; mais comme la Providence ne leur donnait pas lieu de pécher, ils se vouaient à l’abstinence, pour avoir sujet d’offrir ce sacrifice. R. Simon dit: C’était un péché de leur part de faire ce vœu d‘abstinence, comme il est dit (Nb 6, 11): Il le fera absoudre du péché qu’il a commis envers son âme (17)Littéralement: par ce cadavre. Pour l'exégèse de ce verset, V. les notes à la traduction du Pentateuque par M. le gr. R. Wogue, t. 3, p. 83.; or, cet homme est coupable contre lui-même de s’être mortifié en se privant de vin. Cet avis de R. Simon est conforme à celui de Siméon le juste, dont on rapporte qu’il a dit (18)''V. (Nazir 1, 6); Rabba à Nb ch. 10; Cf. J. Derenbourg, Essai, etc., p. 52; H. Rodrigues, Midrashim, p. 85.'': De ma vie je n’ai goûté au sacrifice de délit qu’immole le Naziréen, sauf une fois. Un jour, je reçus un homme du Midi (Nazir). Je le vis: il avait de beaux yeux, une mine agréable, et ses cheveux tombaient en riches boucles sur sa figure. Pourquoi, lui demandai-je, porter les ciseaux sur cette belle chevelure? – J’étais, répondit-il, le berger de mon père dans la ville que j’habitais. Un jour, en puisant de l’eau à la source, je regardai avec satisfaction mon image, pupa; un mauvais penchant allait s’emparer de moi et me perdre, lorsque je dis: Méchant, quoi! tu veux t’enorgueillir de ce qui ne t’appartient pas, et qui deviendra vermine et poussière! Par Dieu, je couperai ces cheveux en l’honneur du Ciel. – Aussitôt, continua Siméon, je l’embrassais sur la tête et lui dis: Puisse-t-il y avoir en Israël beaucoup de gens comme toi, accomplissant la volonté du Seigneur. De toi, le Pentateuque dit (ibid. 2): Si un homme ou une femme fait expressément vœu d’abstinence, de s’abstenir en l’honneur de l’Eternel. R. Mena demanda: à quoi bon constater l’analogie entre l’avis de R. Simon et celui de Siméon le juste (pontife), puisqu’en tous cas il a dû arriver à ce dernier de manger d’autres sacrifices de péchés, offerts par exemple pour consommation involontaire de graisse interdite, ou de sang? -C’est que, selon la pensée de Siméon le juste, bien des gens formulent des vœux par emportement; dès lors, un vœu ainsi formulé finira par être négligé, et, par suite, le sacrifice offert à ce propos équivaudra à l’égorgement d’animaux profanes au parvis; tandis que le vrai sage (prudent) énonce un vœu l’esprit calme, lorsque sa bouche et son cœur sont d’accord.
Pnei Moshe non traduit
מתניתא. דקתני שהרשעים נודרים דר' יודן היא דאמר טוב מזה ומזה שלא תדור כל עיקר והכי דריש לה לקרא דכתיב לעיל מיניה את אשר תדור שלם טוב אשר לא תדור כלל משתדור ולא תשלם דשמא תדור ותשכח ולא תשלם ובבבלי גריס איפכא דר''מ לדר''י:
כיצד הוא עושה על נדבה. כלומר דמאי שנא דבנדר חיישינן שמא יבא לידי תקלה ויעבור בבל תאחר בנדבה נמי ליחוש דאע''ג דאמר הרי זו דילמא פשע ומאחר להביא ובמתני' קתני שהכשרים מתנדבין וקאמר דבנדבה הוא עושה כך מביא כשבתו לעזרה ומקדישה ותו ליכא למיחש למידי:
ר' יהודה פתח. כשהיה רוצה להתיר הנדר לא' הי' פותח לו זה הפתח אילו היית יודע כו':
ר' ינאי. פתח לו מזה מוקש אדם וגו' ואחר נדרים לבקר אחר שהתחיל אדם לנדור פינקסו נפתחת ומבקרין את מעשיו מפני שהוא מחזיק עצמו כחסיד שלא יכשל בנדרו:
ד''א. ואחר נדרים לשון איחור נדרים הוא שאם איחר ולא שילם נדרו מבקרין את מעשיו כדמייתי עלה האי עובדא ולהאי פירושא אין פותחין בזה. ובבבלי פ''ג דף ב''ב מסיק דלא פתחינן לא בהא ולא בהאי דר' יודה משום דהוי איום גדול ואומר שמתחרט הוא ואע''פ שאינו כן:
הדא אמרה שהכשרים נודרים. כלומר דמשמעות דבריו הוא שהכשרים נודרים והוא ליתא דמכיון שהוא נודר אין זה כשר ולפיכך לא אמר כלום:
מתניתא. דקתני כנדבותם של כשרים נדר בנזיר כר' יודה היא דקאמר שחסידים הראשונים היו מתנדבי' עצמן להיות נודרים בנזיר כדי להביא קרבן חטאת:
ר''ש אומר חוטאים היו. בזה שנודרים בנזיר כדאשכחן דקרי ליה הכתוב חוטא מפני שמצר ומונע עצמו מן היין. ובבבלי גריס בדברי ר''ש לא היו נוזרים כדי שלא יקראו חוטאין ואתיא שפיר טפי דלא מיתוקמא מתני' אליבא דר''ש:
ואתייא דשמעון הצדיק כר''ש. דס''ל נמי סתם נזיר חוטא ולפיכך לא אכל מימיו אשם נזיר:
למה לי כשמעון הצדיק אפי' כר''ש. האי למה לי כמו מה איכפת ליה כלו' וכי מה איכפת לי ואפי' שמעון הצדיק כר''ש סבר מכל מקום קשיא וכי לא אכל שמעון הצדיק חטאת חלב וחטאת דם מימיו שהן נמי על חטא באין:
ומשני סבר שמעון הצדיק. כלומר דה''ט בנזיר שבני אדם מתוך הקפדה נודרין וסופן לתהות והוי כחולין בעזרה:
וזה. אבל זה שהיה צדיק גמור מתוך יישוב דעתו הוא נדר ופיו ולבו שוין בשעת הנדר וקים ליה בי' שלא נתחרט. ובבבלי גריס בדברי שמעון הצדיק לא אכלתי אשם נזיר טמא מפני שהן כשמיטמאין ורבו עליהן ימי נזירות הן מתחרטין אבל בנזיר טהור אכל דאמודי אמיד נפשי' דמצי לנדור:
Textes partiellement reproduits, avec autorisation, et modifications, depuis les sites de Torat Emet Online et de Sefaria.
Traduction du Tanakh du Rabbinat depuis le site Wiki source