1.
תֵּיבָה שֶׁהִיא מְלֵאָה סְפָרִים נוֹתְנָהּ מְרַאֲשׁוֹתֵי הַמִּיטָּה וְאֵינָהּ נוֹתְנָהּ מַרְגְּלוֹת הַמִּיטָּה רִבִּי אָבוּן _ _ _ רִבִּי חוּנָא וְהוּא שֶׁתְּהֵא הַמִּיטָּה גְבוֹתַּ עֲשָׂרָה טְפָחִים וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יְהוּ חֶבְלֵי הַמִּיטָּה נוֹגְעִין בַּתֵּיבָה הוֹרֵי רִבִּי יָסָא בִּמְקוֹמֵיהּ דְּרִבִּי שְׁמוּאֵל בַּר רַב יִצְחָק כְּהַדָּא דְּרִבִּי חוּנָה:
בְּשֵׁם
תַנִּינָן
קָטָן
צוֹאָה
2.
לֹא יֵשֵׁב אָדָם עַל גַּבֵּי סַפְסָל שֶׁסֵּפֶר תּוֹרָה נָתוּן עָלָיו מַעֲשֶׂה בְּרִבִּי אֱלִיעֶזֶר שֶׁהָיָה יוֹשֵׁב עַל גַּבֵּי סַפְסָל שֶׁסֵּפֶר תּוֹרָה נָתוּן עָלָיו וְהִרְתִּיעַ מִלְּפָנָיו כְּמַרְתִּיעַ מִלִּפְנֵי נָחָשׁ אִם הָיָה נָתוּן עַל גַּבֵּי דָבָר _ _ _ מוּתָּר עַד הֵיכָן רִבִּי אַבָּא בְשֵׁם רִבִּי חוּנָא טֶפַח רִבִּי יִרְמְיָה בְשֵׁם רִבִּי זְעוּרָא אֲפִילוּ כָּל שֶׁהוּא:
אַתְיָא
לֹא
אַחֵר
שָׁם
3.
רִבִּי בִנְיָמִן בַּר יֶפֶת בְּשֵׁם _ _ _ יוֹחָנָן צוֹאָה כָּל שֶׁהוּא מְבַטְּלָהּ בְּרוֹק רִבִּי זְעוּרָא רִבִּי יַעֲקֹב בַּר זַבְדִּי הֲווּ יָתְבִין חָמִין צוֹאָתָה קָם רִבִּי יַעֲקֹב בַּר זַבְדִּי רָקַק עַלָּהּ אֲמַר לֵיהּ רִבִּי זְעוּרָא מִן יַמָּא לְטֵיגְנָא:
רִבִּי
מִלְּמַעְלָן
צוֹאָה
הָעוֹטֵשׁ
4.
דִּייסַקִּי שֶׁהִיא מְלֵאָה סְפָרִים אוֹ שֶׁהָיוּ בְתוֹכָהּ עַצְמוֹת הַמֵּת הֲרֵי זֶה _ _ _ מֵאֲחוֹרָיו וְרוֹכֵב:
מִפְשִׁילָן
כוֹסוֹ
רָקַק
רַגְלָיו
5.
_ _ _ קָטָן שֶׁהוּא יָכוֹל לֶאֱכוֹל כְּזַיִת דָּגָן פּוֹרְשִׁין מִצּוֹאָתוֹ וּמִמֵּימֵי רַגְלָיו אַרְבַּע אַמּוֹת וְאִים אֵינוֹ יָכוֹל לֶאֱכוֹל כְּזַיִת דָּגָן אֵין פּוֹרְשִׁין לֹא מִצּוֹאָתוֹ וְלֹא מִמֵּימֵי רַגְלָיו אַרְבַּע אַמּוֹת בָּעֵי קוֹמִי רִבִּי אַבָּהוּ מִפְּנֵי מַה פּוֹרְשִׁין מִצּוֹאָתוֹ וּמִמֵּימֵי רַגְלָיו אָמַר לוֹן מִפְּנֵי שֶׁמַּחְשְׁבוֹתָיו רָעוֹת אָמְרִין לֵיהּ וְלֹא קָטָן הוּא אָמַר לוֹן וְלָא כְתִיב כִּי יֵצֶר לֵב הָאָדָם רַע מִנְּעוּרָיו אָמַר רִבִּי יוּדָן מִנְּעָרָיו כְּתִיב מִשָּׁעָה שֶׁהוּא נִנְעָר וְיוֹצֵא לָעוֹלָם:
בְּמִישְׁרָה
אַמּוֹת
הַנְּמִייָא
תַּנִּי
1. אַבּוּן ?
éponge.
1 - n. pr.
2 - abandonner, rejeter, être éloigné.
2 - abandonner, rejeter, être éloigné.
1 - n. pr.
2 - notre père.
2 - notre père.
antre, fosse, caverne.
2. אֶת ?
fondement, base.
1 - avec, de.
2 - particule indiquant l'accusatif.
3 - même.
4 - אֵת : soc, pioche.
2 - particule indiquant l'accusatif.
3 - même.
4 - אֵת : soc, pioche.
fondement, origine.
n. pr.
3. מְרַאֲשׁוֹת ?
n. pr.
1 - oreillers, chevet du lit.
2 - couronne, dignité.
2 - couronne, dignité.
lépreux.
douceur.
4. בַּר ?
1 - fils.
2 - blé.
3 - pur.
4 - sauvage.
5 - dehors.
6 - excepté.
7 - bœuf sauvage.
8 - Job 37. 11 : אַף בְּרִי, - (il charge le nuage) aussi de pluie, de fécondité (v. רְוָיָה) ; selon d'autres, בְּרִי de בָּרָה : même (dans) la pureté de l'air (v. טָרַח).
9 - n. pr.
2 - blé.
3 - pur.
4 - sauvage.
5 - dehors.
6 - excepté.
7 - bœuf sauvage.
8 - Job 37. 11 : אַף בְּרִי, - (il charge le nuage) aussi de pluie, de fécondité (v. רְוָיָה) ; selon d'autres, בְּרִי de בָּרָה : même (dans) la pureté de l'air (v. טָרַח).
9 - n. pr.
agréable.
1 - porte, cour.
2 - prix du marché.
2 - prix du marché.
ce qui est épais, épaisseur.
5. .י.ש.ב ?
nifal
ôté, dérangé.
hifil
accuser quelqu'un d'orgueil.
paal
1 - puiser, aspirer.
2 - attirer.
2 - attirer.
paal
1 - s'asseoir.
2 - demeurer.
3 - habité.
4 - épier.
5 - siéger.
6 - n. pr.
7 - יָשֹׁב לְ : s'abstenir.
8 - שֶׁבֶת : cessation de travail, aneth, fenouil.
2 - demeurer.
3 - habité.
4 - épier.
5 - siéger.
6 - n. pr.
7 - יָשֹׁב לְ : s'abstenir.
8 - שֶׁבֶת : cessation de travail, aneth, fenouil.
nifal
être habité.
piel
1 - établir.
2 - calmer.
2 - calmer.
poual
être établi, correspondre.
hifil
1 - placer.
2 - établir.
3 - faire demeurer.
4 - cohabiter.
2 - établir.
3 - faire demeurer.
4 - cohabiter.
houfal
1 - établi.
2 - habité.
2 - habité.
hitpael
1 - s'installer.
2 - s'asseoir.
2 - s'asseoir.
shafel
1 - s'installer.
2 - s'asseoir.
2 - s'asseoir.
nitpael
1 - s'installer, s'asseoir.
2 - se calmer.
3 - être colonisé.
4 - se garantir.
2 - se calmer.
3 - être colonisé.
4 - se garantir.
paal
1 - embaumer
2 - rendre doux.
2 - rendre doux.
nifal
être embaumé.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5
Score
0 / 10