1.
מַשְׁקִין בֵּית הַשְּׁלָחִין בַּמּוֹעֵד וּבַשְּׁבִיעִית בֵּין מִמַּעְיָין שֶׁיָּצָא בַּתְּחִילָּה בֵּין מִמַּעְיָין שֶׁלֹּא יָצָא בַּתְּחִילָּה אֲבָל אֵין _ _ _ לֹא מִמֵּי הַגְּשָׁמִים וְלֹא מִמֵּי הַקִּילוֹן:
מַשְׁקִין
כָּל
דְּהַאי
דִּלְמָא
2.
וּמַאי מַשְׁמַע דְּהַאי ''בֵּית הַשְּׁלָחִין'' לִישָּׁנָא דְּצָחוּתָא הִיא — _ _ _ ''וְאַתָּה עָיֵף וְיָגֵעַ'' וּמְתַרְגְּמִינַן וְאַתְּ מְשַׁלְהֵי וּלְאֵי:
חָרְבָה
דְּמַשְׁקֵי
לְאִינְּפוֹלֵי
דִּכְתִיב
3.
_ _ _ אִצְטְרִיךְ אִי תַּנָּא מַעְיָין שֶׁיָּצָא בַּתְּחִילָּה הֲוָה אָמֵינָא הָכָא הוּא דְּבֵית הַשְּׁלָחִין — אִין בֵּית הַבַּעַל — לָא מִשּׁוּם דְּאָתֵי לְאִינְּפוֹלֵי אֲבָל מַעְיָין שֶׁלֹּא יָצָא בַּתְּחִילָּה דְּלָא אָתֵי לְאִינְּפוֹלֵי — אֵימָא אֲפִילּוּ בֵּית הַבַּעַל נָמֵי:
אָמְרִי
אוֹמֵר
וּבִלְבַד
וּבִשְׁבִיעִית
4.
מַאן תַּנָּא דִּפְסֵידָא — אִין הַרְווֹחָה — לָא _ _ _ בִּמְקוֹם פְּסֵידָא — מִיטְרָח נָמֵי לָא טָרְחִינַן:
דְּאָתֵי
מַאי
הָכָא
וַאֲפִילּוּ
5.
אֵימוֹר דְּשָׁמְעַתְּ לֵיהּ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר הַרְווֹחָה דְּלָא _ _ _ בִּמְקוֹם פְּסֵידָא מִי שָׁמְעַתְּ לֵיהּ:
כֵּן
וּמַאי
טִירְחָא
פָּפָּא
1. .ק.ל.ל ?
paal
se courber, s'abaisser.
nifal
abaissé, humilié.
hifil
abaisser, abattre.
hitpael
humilié, affligé.
paal
1 - être léger, diminuer.
2 - méprisé.
3 - passer vite.
2 - méprisé.
3 - passer vite.
nifal
1 - léger, facile, prompt, rapide.
2 - vil, indigne.
2 - vil, indigne.
piel
1 - maudire, mépriser.
2 - aiguiser, polir.
3 - gâter, détruire.
2 - aiguiser, polir.
3 - gâter, détruire.
poual
1 - châtié, allégé.
2 - abîmé, endommagé.
2 - abîmé, endommagé.
hifil
1 - alléger, soulager.
2 - outrager, dédaigner.
2 - outrager, dédaigner.
hitpael
1 - ébranlé, détruit.
2 - maudit.
2 - maudit.
nitpael
1 - ébranlé, détruit.
2 - maudit.
2 - maudit.
paal
prononcer.
piel
fiancer.
poual
fiancé.
hitpael
se fiancer.
nifal
s'assembler.
piel
assembler.
hifil
assembler, convoquer.
hitpael
s'assembler.
2. אֲפִילּוּ ?
parole.
n. pr.
1 - tuyaux que l'on mettait sur les pains d'exposition.
2 - vase pour les libations.
2 - vase pour les libations.
même si, même.
3. מַאי ?
quoi ? quel est le sens de ?
goutte, action de tomber par goutte.
1 - ce qui a besoin d'être réparé.
2 - celui qui répare.
3 - inspection.
4 - preuve, épreuve.
2 - celui qui répare.
3 - inspection.
4 - preuve, épreuve.
n. pr.
4. טִירְחָא ?
strangulation.
agneau.
effort, ardeur, labeur.
n. pr.
5. יַעֲקֹב ?
n. pr.
n. pr.
n. pr.
n. pr.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5
Score
0 / 10