1. תָּנוּ רַבָּנַן אֵשֶׁת עַם הָאָרֶץ שֶׁנִּשֵּׂאת לְחָבֵר וְכֵן בִּתּוֹ שֶׁל עַם הָאָרֶץ שֶׁנִּשֵּׂאת לְחָבֵר וְכֵן עַבְדּוֹ שֶׁל עַם הָאָרֶץ שֶׁנִּמְכַּר לְחָבֵר — כּוּלָּן צְרִיכִין לְקַבֵּל דִּבְרֵי חֲבֵירוּת בַּתְּחִלָּה אֲבָל אֵשֶׁת חָבֵר שֶׁנִּשֵּׂאת לְעַם הָאָרֶץ וְכֵן בִּתּוֹ שֶׁל חָבֵר שֶׁנִּשֵּׂאת לְעַם הָאָרֶץ וְכֵן עַבְדּוֹ שֶׁל חָבֵר שֶׁנִּמְכַּר _ _ _ הָאָרֶץ — אֵין צְרִיכִין לְקַבֵּל דִּבְרֵי חֲבֵירוּת בַּתְּחִלָּה:
בְּעַצְמוֹ
חָשׁוּד
לְעַם
שֶׁנֶּאֱמַר
2. תָּנוּ _ _ _ חָבֵר שֶׁמֵּת — אִשְׁתּוֹ וּבָנָיו וּבְנֵי בֵּיתוֹ הֲרֵי הֵן בְּחֶזְקָתָן עַד שֶׁיֵּחָשֵׁדוּ וְכֵן חָצֵר שֶׁמּוֹכְרִין בָּהּ תְּכֵלֶת — הֲרֵי הִיא בְּחֶזְקָתָהּ עַד שֶׁתִּיפָּסֵל:
אָבִיו
יָדוֹ
רַבָּנַן
וּבְנֵי
3. תָּנוּ רַבָּנַן הַבָּא לְקַבֵּל דִּבְרֵי חֲבֵירוּת חוּץ מִדָּבָר אֶחָד — אֵין מְקַבְּלִין אוֹתוֹ גּוֹי שֶׁבָּא לְקַבֵּל דִּבְרֵי תוֹרָה חוּץ מִדָּבָר אֶחָד — אֵין מְקַבְּלִין אוֹתוֹ רַבִּי יוֹסֵי בְּרַבִּי יְהוּדָה _ _ _ אֲפִילּוּ דִּקְדּוּק אֶחָד מִדִּבְרֵי סוֹפְרִים:
הָאָרֶץ
אוֹמֵר
מְבַזֶּה
הַבָּא
4. חָשׁוּד עַל הַמַּעֲשֵׂר וּמַאן חֲכָמִים רַבִּי יְהוּדָה וְחַד אָמַר הֶחָשׁוּד _ _ _ הַמַּעֲשֵׂר חָשׁוּד עַל הַשְּׁבִיעִית וּמַאן חֲכָמִים רַבִּי מֵאִיר:
לִשְׁנֵים
עַל
צָרִיךְ
לִכְסוּת
5. תָּנוּ רַבָּנַן מְקַבְּלִין לִכְנָפַיִם וְאַחַר כָּךְ מְקַבְּלִין לִטְהָרוֹת וְאִם אָמַר ''אֵינִי מְקַבֵּל אֶלָּא לִכְנָפַיִם'' — מְקַבְּלִין אוֹתוֹ קִיבֵּל לַטְּהָרוֹת וְלֹא קִיבֵּל לַכְּנָפַיִם _ _ _ אַף לַטְּהָרוֹת לֹא קִיבֵּל:
וְלֹא
חָצֵר
בַּכְּהוּנָּה
1. אַיִן ?
1 - juste.
2 - pieux, vertueux.
3 - innocent.
1 - non, ne pas, ne point.
2 - rien.
3 - מֵאַיִן : d'où.
n. pr.
n. pr.
2. עֶצֶם ?
1 - os, corps.
2 - soi-même, substance.
3 - même.
4 - n. pr.
n. pr.
action d'envoyer, endroit où l'on est envoyé.
n. pr.
3. ב ?
fleuve.
tu, toi (m.).
1 - deuxième lettre de l'alphabet.
2 - deux, deux mille.
3 - dans.
4 - avec, par, pour.
5 - contre, pendant.
6 - comme, lorsque.
7 - après que, bien que, parce que, à cause de.
8 - בִּי : de grâce.
n. pr.
4. .נ.ה.ג ?
paal
1 - faire le dénombrement.
2 - examiner.
3 - se souvenir.
4 - mettre en dépôt.
5 - punir.
6 - charger d'un emploi,
nifal
1 - manquer.
2 - être puni.
3 - établi.
4 - rappelé.
piel
commander, passer en revue.
poual
1 - passé en revue, compté.
2 - manquer, être privé.
hifil
1 - donner l'intendance.
2 - déposer, donner à garder.
3 - établir.
houfal
1 - établi sur, mis en dépôt.
2 - être puni.
hitpael
1 - compté.
2 - commandé.
pael
commander.
afel
déposer.
paal
rôtir.
nifal
rôti.
peal
1 - rôtir.
2 - évincer.
3 - prier.
pael
prier.
afel
évincer.
hitpeel
chanceler.
paal
épier.
piel
se mettre en embuscade.
hifil
se mettre en embuscade.
paal
1 - mener, amener.
2 - se conduire, se comporter.
4 - être accoutumé.
piel
1 - conduire, emmener de force.
2 - se lamenter.
hifil
1 - diriger.
2 - mettre en vigueur.
3 - se conduire.
hitpael
1 - fonctionner, se comporter.
2 - être dirigé.
nitpael
fonctionner, se comporter.
5. .ח.ר.ב ?
paal
1 - ôter.
2 - périr.
3 - ajouter.
nifal
1 - périr.
2 - se retirer.
hifil
ajouter.
peal
1 - amasser.
2 - nourrir.
afel
nourrir.
hitpeel
craindre.
paal
1 - se coucher.
2 - succomber.
3 - couver.
piel
1 - répandre.
2 - irriguer.
hifil
1 - faire reposer.
2 - paver.
3 - arroser.
hitpael
être arrosé.
paal
1 - desséché.
2 - exterminé.
3 - détruire.
nifal
1 - se détruire l'un l'autre.
2 - sec.
poual
séché.
hifil
1 - dessécher.
2 - dévaster.
houfal
ravagé.
hitpael
ravagé.
paal
ravager, dévaster.
poual
ravagé.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5

Score
0 / 10