1. ה הַמַּסִּית אֵין דִּינָיו כִּשְׁאָר דִּינֵי נְפָשׁוֹת מְכַמְנִין לוֹ אֶת הָעֵדִים וְאֵינוֹ צָרִיךְ הַתְרָאָה כִּשְׁאָר הַנֶּהֱרָגִין וְאִם יָצָא מִבֵּית דִּין זַכַּאי וְאָמַר אֶחָד יֵשׁ לִי לְלַמֵּד עָלָיו חוֹבָה מַחֲזִירִין אוֹתוֹ יָצָא חַיָּב וְאָמַר אֶחָד יֵשׁ לִי לְלַמֵּד עָלָיו זְכוּת אֵין מַחֲזִירִין אוֹתוֹ וְאֵין טוֹעֲנִין לְמַסִּית וּמוֹשִׁיבִין בְּדִינוֹ זָקֵן וְסָרִיס וּמִי שֶׁאֵין לוֹ בָּנִים כְּדֵי שֶׁלֹּא יְרַחֲמוּ עָלָיו שֶׁהָאַכְזָרִיּוּת עַל אֵלּוּ שֶׁמַּטְעִין אֶת הָעָם _ _ _ הַהֶבֶל רַחֲמִים הוּא בָּעוֹלָם שֶׁנֶּאֱמַר 'לְמַעַן יָשׁוּב ה' מֵחֲרוֹן אַפּוֹ וְנָתַן לְךָ רַחֲמִים':
אַחֲרֵי
עִם
בְּדִינֵי
אֵין
2. ט וּבִשְׁעַת גְּמַר דִּין אֵין _ _ _ אֶת הַדִּין בִּקְרוֹבִים שֶׁהַדַּיָּנִין הַקְּרוֹבִים פְּסוּלִין לְדִין כְּמוֹ שֶׁיִּתְבָּאֵר:
וְדִינֵי
וְהוּא
גּוֹמְרִין
כְּדֵי
3. י תַּלְמִיד שֶׁהָיָה חָכָם וּמֵבִין וְהָיָה מְחֻסָּר קַבָּלָה הֲרֵי רַבּוֹ מוֹסֵר _ _ _ הַקַּבָּלָה שֶׁהוּא צָרִיךְ לָהּ בְּדִין זֶה וְהוּא דָּן עִמּוֹ בְּדִינֵי נְפָשׁוֹת:
לוֹ
וְאֵינוֹ
שֶׁנֶּאֱמַר
וְעַל
4. ד אֶחָד דִּינֵי נְפָשׁוֹת וְאֶחָד דִּינֵי מַלְקִיּוֹת וְאֶחָד דִּינֵי גָּלוּת הַדִּינִים הָאֵלּוּ שָׁוִים בָּהֶן אֶלָּא שֶׁהַמַּלְקוֹת בִּשְׁלֹשָׁה וְאֵין אֶחָד מֵהֶן בְּשׁוֹר הַנִּסְקָל חוּץ מִדָּבָר _ _ _ שֶׁדִּינוֹ בְּעֶשְׂרִים וּשְׁלֹשָׁה:
עֵת'
וּמֵבִין
שֶׁהוּא
אֶחָד
5. ח זֶה _ _ _ מוֹנִין הָאָב עִם הַבֵּן בֵּין בְּאֶחָד בֵּין בִּשְׁנַיִם כְּגוֹן שֶׁהָיָה הָאֶחָד מֵהֶן בַּסַּנְהֶדְרִין וְהַשֵּׁנִי הָיָה מִן הַתַּלְמִידִים שֶׁאָמַר יֵשׁ לִי לְלַמֵּד זְכוּת אוֹ חוֹבָה שׁוֹמְעִין דְּבָרָיו וְנוֹשְׂאִין וְנוֹתְנִין עִמּוֹ וְנִמְנִין עִמּוֹ:
'לְמַעַן
בְּעֶרֶב
מְלַמְּדִין
שֶׁאָנוּ
1. אַיִן ?
n. pr.
1 - n. pr.
2 - hébreu, en langue hébraïque.
3 - juive, judéenne.
moitié.
1 - non, ne pas, ne point.
2 - rien.
3 - מֵאַיִן : d'où.
2. דַּיָּן ?
juge.
dégoût, répulsion.
n. pr.
action de se laver.
3. ת.ח.ל. ?
paal
1 - examiner, rechercher.
2 - comprendre, concevoir.
nifal
sage, intelligent.
piel
éclaircir, rendre sage, instruire.
hifil
1 - comprendre, examiner.
2 - instruire.
3 - n. pr. (אָבִין ...).
houfal
compréhensible.
hitpael
considérer, méditer, remarquer, observer.
peal
1 - éparpiller.
2 - n. pr.
paal
1 - marcher, voyager.
2 - invité.
piel
recevoir un hôte.
hitpael
accueilli.
nitpael
accueilli.
hifil
commencer.
houfal
démarré.
afel
commencer.
paal
1 - concevoir.
2 - méditer.
poual
être conçu.
4. כָּשֵׁר ?
n. pr.
1 - commencement.
2 - prémices.
3 - ce qu'il y a de plus exquis.
4 - emploi, poste.
convenable, apte.
n. pr.
5. ד.ו.נ. ?
paal
1 - briller comme l'or.
2 - être irrité.
3 - פָּנִים צְהוּבּוֹת : visage souriant.
hifil
1 - briller comme l'or.
2 - se lamenter.
houfal
briller comme l'or.
paal
1 - juger.
2 - n. pr. (יָדוֹן דָּן ...).
nifal
1 - se disputer.
2 - être jugé.
3 - ce dont il s'agit.
hifil
1 - juger, venger.
2 - se disputer.
3 - n. pr. (יָדִין ...).
peal
juger.
paal
1 - grandir.
2 - considéré.
piel
1 - élever un enfant.
2 - élever en dignité.
3 - faire croitre.
4 - n. pr. (גִדֵּל, גִדַּלְתִּי ...).
poual
cultivé.
hifil
1 - agrandir.
2 - s'élever, faire de grandes actions.
hitpael
1 - se vanter.
2 - glorifier.
nitpael
se vanter.
peal
1 - grandir.
2 - coiffer.
pael
1 - élever.
2 - coiffer.
hitpaal
1 - se grandir, grandi.
2 - se vanter.
paal
aimer.
nifal
aimé.
piel
aimer fortement.
hitpael
tomber amoureux.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5

Score
0 / 10