1.
ה כְּשֶׁיַּגְדִּילוּ הַיְתוֹמִים נוֹתֵן לָהֶם מָמוֹן מוֹרִישָׁן וְאֵינוֹ צָרִיךְ לַעֲשׂוֹת לָהֶן חֶשְׁבּוֹנוֹת מַה שֶּׁהִכְנִיס וְהוֹצִיא אֶלָּא אוֹמֵר לָהֶן זֶה הַנִּשְׁאָר וְנִשְׁבָּע בִּנְקִיטַת חֵפֶץ שֶׁלֹּא גְּזָלָן כְּלוּם בַּמֶּה דְּבָרִים אֲמוּרִים כְּשֶׁמִּנּוּהוּ ה בֵּית דִּין אֲבָל אַפּוֹטְרוֹפּוֹס שֶׁמִּנָּהוּ אֲבִי יְתוֹמִים וְכֵן _ _ _ הַמּוֹרִישָׁן אֵינוֹ נִשְׁבָּע עַל ו טַעֲנַת סָפֵק יֵשׁ לְאַפּוֹטְרוֹפּוֹס לִלְבּשׁ וּלְהִתְכַּסּוֹת מִנִּכְסֵי יְתוֹמִים כְּדֵי שֶׁיִּהְיֶה מְכֻבָּד וְיִהְיוּ דְּבָרָיו נִשְׁמָעִין וְהוּא שֶׁיִּהְיֶה לַיְתוֹמִים הֲנָאָה בְּנִכְסֵיהֶן בִּהְיוֹת דְּבָרָיו ז נִשְׁמָעִין:
רָאוּ
שְׁאָר
מִן
נִשְׁמָעִין
2.
ט * הָאַפּוֹטְרוֹפִּין תּוֹרְמִין וּמְעַשְּׂרִין נִכְסֵי יְתוֹמִים _ _ _ לְהַאֲכִילָן שֶׁאֵין מַאֲכִילִין אֶת הַיְתוֹמִים דָּבָר הָאָסוּר אֲבָל לֹא יְעַשְּׂרוּ וְלֹא יִתְרֹמוּ כְּדֵי לְהַנִּיחַ פֵּרוֹת מְתֻקָּנִין אֶלָּא יִמְכְּרוּ אוֹתָן טֶבֶל וְהָרוֹצֶה לְתַקֵּן יְתַקֵּן:
כְּדֵי
וְכַמָּה
וְלָמָּה
נִכְסֵי
3.
ג מִי שֶׁהָיָה בְּיָדוֹ _ _ _ שָׂכָר שֶׁל יְתוֹמִים אִם יַנִּיחוֹ כָּאן עַד שֶׁיִּמָּכֵר שֶׁמָּא יַחְמִיץ וְאִם יוֹלִיכוֹ לַשּׁוּק שֶׁמָּא יֶאֶרְעוֹ אֹנֶס בַּדֶּרֶךְ הֲרֵי זֶה עוֹשֶׂה בּוֹ כְּדֶרֶךְ שֶׁהוּא עוֹשֶׂה בְּשֶׁלּוֹ וְכֵן כָּל כַּיּוֹצֵא בָּזֶה:
אֵינוֹ
וְנוֹתֵן
חֲלִי
ד
4.
יב אַף עַל פִּי שֶׁאֵין הָאַפּוֹטְרוֹפּוֹס צָרִיךְ לַעֲשׂוֹת חֶשְׁבּוֹן כְּמוֹ שֶׁבֵּאַרְנוּ צָרִיךְ לַחְשֹׁב בֵּינוֹ לְבֵין עַצְמוֹ לְדַקְדֵּק וּלְהִזָּהֵר הַרְבֵּה מֵאֲבִיהֶן שֶׁל אֵלּוּ הַיְתוֹמִים שֶׁהוּא רוֹכֵב עֲרָבוֹת שֶׁנֶּאֱמַר 'סלוּ לָרֹכֵב _ _ _ וְגוֹ' 'אֲבִי יְתוֹמִים' וְגוֹ':
הַדַּיָּן
וְעוֹשֶׂה
אַחֲרָיוּת
בָּעֲרָבוֹת'
5.
ח * אֵין הָאַפּוֹטְרוֹפִּין רַשָּׁאִין לְהוֹצִיא עֲבָדִים לְחֵרוּת _ _ _ לִקַּח מִן הָעֶבֶד דָּמִים שֶׁיֵּצֵא לְחֵרוּת אֲבָל מוֹכְרִין אוֹתָן לַאֲחֵרִים וְלוֹקְחִין מֵהֶן הַדָּמִים עַל מְנָת שֶׁיּוֹצִיאוּהוּ לְחֵרוּת וְאוֹתָן הָאֲחֵרִים הֵן שֶׁמְּשַׁחְרְרִין אוֹתָם:
אֲפִלּוּ
וְאוֹתָן
אַף
שֶׁמְּשַׁחְרְרִין
1. אַחֵר ?
n. pr.
1 - autre.
2 - étranger.
2 - étranger.
1 - édit, sentence.
2 - parole, chose.
2 - parole, chose.
n. pr.
2. אִישׁ ?
n. pr.
n. pr.
n. pr.
1 - homme.
2 - époux.
3 - homme distingué.
2 - époux.
3 - homme distingué.
3. סֻכָּה ?
1 - tente.
2 - tabernacle.
3 - n. pr. (סֻכּוֹת ...).
2 - tabernacle.
3 - n. pr. (סֻכּוֹת ...).
n. pr.
n. pr.
1 - poix.
2 - rachat, expiation.
3 - village.
4 - cypre (plante aromatique).
2 - rachat, expiation.
3 - village.
4 - cypre (plante aromatique).
4. .ר.א.ה ?
paal
1 - faire.
2 - récompenser.
3 - désigne la forme active des racines verbales.
2 - récompenser.
3 - désigne la forme active des racines verbales.
nifal
désigne la forme passive des racines verbales.
piel
désigne la forme intensive des racines verbales.
poual
désigne la forme passive intensive des racines verbales.
hifil
1 - activer.
2 - désigne la forme causative intensive des racines verbales.
2 - désigne la forme causative intensive des racines verbales.
houfal
désigne la forme causative passive intensive des racines verbales.
hitpael
1 - s'émerveiller.
2 - désigne la forme réfléchie intensive des racines verbales.
2 - désigne la forme réfléchie intensive des racines verbales.
nitpael
forme réfléchie ou passive des racines.
paal
cuire.
nifal
cuit.
hitpael
cuit.
paal
1 - voir.
2 - considérer.
3 - éprouver.
4 - רָאוּי : être apte.
2 - considérer.
3 - éprouver.
4 - רָאוּי : être apte.
nifal
1 - être vu, apparaitre.
2 - כַּנִּרְאֶה : apparemment.
2 - כַּנִּרְאֶה : apparemment.
poual
être vu.
hifil
montrer.
houfal
être montré.
hitpael
1 - se regarder l'un l'autre.
2 - rester oisif.
2 - rester oisif.
nitpael
1 - se regarder l'un l'autre.
2 - rester oisif.
2 - rester oisif.
paal
1 - hériter.
2 - posséder.
2 - posséder.
piel
partager pour mettre en possession.
hifil
1 - faire hériter.
2 - partager.
2 - partager.
houfal
mis en possession.
hitpael
1 - posséder.
2 - laisser en héritage.
2 - laisser en héritage.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 4
Score
0 / 9